هپارین
شکل داروئی:
Injection : 5000 u/ml, 10,000 u/ml
|
مکانیزم اثر: هپارین، بصورت غیرمستقیم درجایگاههای متعدد در هر دو راه داخلی و خارجی انعقاد خون اثر کرده و عمل مهارکننده آنتی ترومبین III (کوفاکتور هپارین)را بر چندین فاکتور انعقادی فعال شده، از جمله ترومبین (فاکتور Ha) و فاکتورهایIXa، Xa، XlA، Xlla تشدید میکند. مهار فاکتور فعال شده Xaبا تولید ترومبین تداخل کرده و در نتیجه اعمال مختلف ترومبین را در انعقاد خون مهار میکند. هپارین همچنین تشکیل کمپلکس آنتیترومبین III ـ ترومبین را تسریع مینماید و با این عمل، ترومبین را غیر فعالکرده و مانع تبدیل فیبرینوژن به فیبرینمیگردد. هپارین از طریق مهار فعال شدن فاکتورهای تثبیت کننده فیبرین توسط ترومبین، از تشکیل لخته فیبرینی پایدار جلوگیری میکند. |
|
فارماکونتیک: پیوند هپارین به پروتئین بسیار زیاد است. متابولیسم دارو کبدی است. نیمه عمر هپارین بطور متوسط 1/5ساعت است. در صورت تزریق مستقیم وریدی، شروع اثر دارو فوری است. در تزریق زیر جلدی، شروع اثر معمولا بین 20 تا 60 دقیقه و تابع وضعیت بیمار است. دارو معمولا بصورت متابولیت و از طریق کلیه دفع میشود.
مواردمصرف: هپارین در پیشگیری و درمان ترومبوز وریدهای عمقی و ترومبوآمبولی ریوی، پیشگیری از ترومبوآمبولی، جلوگیری از انعقاد خون در گردش خون خارج بدن طی جراحی قلب و روشهای دیالیز، به عنوان داروی کمکی در درمان آمبولی شریانی محیطی و کاهش خطر بروز ترومبوز مغزی و مرگ در بیمارانی که دچار حمله پیشرونده شدید و ناگهانی میشوند، مصرف میشود. |
|
مقدارمصرف: بزرگسالان: برنامه درمانی بامقدار کامل: از راه زیر جلدی، ابتدا 20/000 ـ 10/000واحد بصورت عمیق (داخل چربی) و سپسهر 8 ساعت 10/000 ـ 8000 واحد یا هر 12ساعت 20/000 ـ 15/000 واحد یا با توجه به نتایج آزمونهای انعقادی تزریق میشود. از راه وریدی، ابتدا 10/000 واحدو سپس هر 6 ـ 4 ساعت 10/000 ـ 5000واحد یا u/kg 100 هر 4 ساعت یا با توجه به نتایج آزمونهای انعقادی تزریق میشود. از راه انفوزیون وریدی، مقدار 40/000 ـ 20/000 واحد در 1000 میلیلیتر محلول کلرور سدیم ایزوتونیک تزریقی درمدت زمان بیش از 24 ساعت مصرف میشود. سرعت انفوزیون، اغلب 1000واحد در هر ساعت است.
برنامه درمانی با مقادیر کم: مقدار 5000 واحد 2 ساعت قبل از جراحیو 12 ـ 8 ساعت پس از آن بمدت حداکثر 7روز بصورت زیر جلدی عمیق (داخلچربی) تزریق میشود. کودکان: از راه وریدی، ابتدا u/kg 50 وسپس u/kg 100 ـ 50 هر 4 ساعت یا براساس نتایج آزمونهای انعقادی تزریقمیشود. از راه انفوزیون وریدی، ابتدا50u/kg بصورت مقدار حملهای و سپس100 u/kg هر 4 ساعت یا براساس نتایج آزمونهای انعقادی تزریق میشود. |
|
موارد منع مصرف: این دارو در بیماران مبتلا به هموفیلی و سایر اختلالات خونی، کمی پلاکت خون، اولسرپپتیک، خونریزی اخیر مغزی، زیادی شدید فشار خون، بیماری شدید کبد، آنوریسم نارسایی کلیه، پس از صدمات شدید یا جراحی اخیر، و حساسیت به هپارین و موارد تهدید به سقط نباید مصرف شود.
کاربرد در دندان پزشکی: |
|
هشدار:
1 ـ این دارو در موارد زیر باید با احتیاط مصرف شود:
بیحسی منطقهای یا انسداد اعصاب ناحیه کمر، دیسکرازی خونی بخصوص کمی پلاکتهای خون، زایمان اخیر، آندوکاردیت تحت حاد باکتریایی، جراحیهای اخیر اعصاب یا چشم یا در مواردی که نیاز بهعمل جراحی اعصاب یا چشم وجود دارد، پریکاردیت یا نشت مایع به پریکارد، عیب شدید کار کلیه، جراحی عمده یا زخمهاییکه سبب بوجود آمدن سطوح باز و وسیع میشوند، صدمه شدید بویژه به دستگاه عصبی مرکزی، زخم یا سایر ضایعات فعال گوارشی، ادراری، تنفسی، واسکولیتشدید و عیب شدید کار کبد.
2 ـ توصیه میشود در بیمارانی که هپارین مصرف میکنند، از تزریق عضلانی سایر داروها، به دلیل احتمال بروز هماتوم و خونریزی در اطراف محل تزریقخودداری شود.
3 ـ خونریزی از لثه ممکن است نشانه مصرف بیش از حد هپارین باشد. درمان با هپارین خطر بروز خونریزی موضعی طی جراحیهای دهان و پس از آن را افزایشمیدهد.
4 ـ از آنجا که هپارین از بافتهای حیوانی تهیه میشود، توصیه میشود در بیمارانی که سابقه حساسیت یا آسم دارند، ابتدا مقدار آزمایشی 1000 واحد قبل از شروع درمان تزریق شود.
5 ـ در صورت استفاده از برنامه درمانی با مقادیر کامل هپارین، مقدار مصرف دارو باید با توجه به نتایج آزمونهای انعقاد خون برای هر فرد تنظیم شود.
موارداحتیاط:
تداخلات داروئی:
مصرف همزمان هپارین با اسید والپروئیک به علت مهار عملکرد پلاکتها ممکن است موجب خونریزی شود. متیمازول و پروپیلتیواوراسیل باعث کاهش پروترومبینخون میشوند. لذا مصرف همزمان اینداروها با هپارین ممکن است باعث افزایش اثر ضد انعقادی شود. مصرف همزمان داروهای ترومبولیتیک، مانند استرپتوکیناز و اوروکیناز با داروهای ضدانعقاد، خطر خونریزی را افزایش میدهد. |
|
عوارض جانبی: خونریزی، نکروز پوست، کمی پلاکت خون، واکنشهای حساسیتی(از جمله کهیر، آنژیوادم و آنافیلاکسی)، پوکی استخوان پس از مصرف طولانی مدت و بندرت ریزش مو با مصرف ایندارو گزارش شده است.
نکات قابل توصیه
:1 ـ برای بدست آوردن حداکثر اثر بخشی دارو و کاهش امکا نخونریزی، دستورات مربوط به مصرف دارو باید کاملا رعایت شود.
2 ـ در طول درمان با هپارین، از مصرفاسید استیل سالیسیلیک یا داروهای حاوی آن، ایبوپروفن و سایر داروهائی که بر روی پلاکتها مؤثرند، خودداری شود.
3 ـ پزشک و دندانپزشک باید از مصرف این دارو آگاه شوند. |
+ نوشته شده در جمعه پنجم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 8:15 توسط فاطمه برزوئی
|
.......:::مدیریت وبلاگ:::.......